Hz. Muhammed (s.a.v.) Medine’ye hicret ettiğinde kızı Hz. Zeynep (r.a.) kocası izin vermediği için Mekke’de kalmıştı.

Mekke’den Medine’ye hicret edenlere yardım eden Müslümanlara muhacir denir.

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) ailesinde mutluluk ve üzüntülerin paylaşılması bizlere iyi bir örnektir

Hz. Hasan’ın (r.a.) soyundan gelenlere “seyyit” denir.

Hz. Muhammed (s.a.v.) ve Hz. Hatice’nin (r.a.) oğullarının isimleri Kasım ve Abdullah’tır.

Ehl-i Beyt, kavram olarak Hz. Muhammed’in (s.a.v.) aile fertlerini ifade eder.

Hz. Muhammed (s.a.v.), amcası Ebu Talip ve yengesi Fatıma’nın himayesinde büyümüştür.

Hz. Fatıma’nın (r.a.) lakabı “Tahire”dir.

Hz. Muhammed (s.a.v.) bizlere sadece ibadetlerde örnek olmuştur.

Hz. Muhammed (s.a.v.) torunlarının kulağına ezan okumuş, onlara kavuşmanın sevinciyle Allah’a (c.c.) şükretmek için kurban kestirmiştir.

Herhangi bir canlının karşılaştığı bir sıkıntıya karşı bir insanın duyarlı olması ve o sıkıntıyı gidermesi merhamet göstergesidir.

Hz. Hatice (r.a.) annemiz ile Hz. Muhammed’in (s.a.v.) tanışması, ticari ortaklık sebebi ile olmuştur.

Hz. Muhammed (s.a.v.) ile Hz. Hatice’nin (r.a.) ikisi erkek dördü kız altı çocukları olmuştur.

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) Hz. Zeynep (r.a.) dışındaki kızları o henüz hayattayken vefat etmiştir.

Hz. Muhammed (s.a.v.), Meysere ile birlikte Hz. Hatice’nin (r.a.) kervanının başında Bağdat’a gitmiştir.

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) 4’ü kız 4’ü erkek olmak üzere 8 çocuğu vardı.

Hz. Muhammed (s.a.v.) zamanını işlerine ayırdığı için çocuklarıyla oynamazdı.

Hz. Muhammed’e (s.a.v.) Mekke’de, “güvenilir” anlamına gelen “el-Emin” denmiştir.

Hz. Muhammed (s.a.v.) yardımları yakınlarına yapardı.

Kur’an-ı Kerim’in en kısa suresi, üç ayetten oluşan Kevser suresidir.

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) yetişmesinde amcası Ebu Talip ve yengesi Fatıma da katkıda bulunmuştur.

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) Hasan, Hüseyin ve Ümâme dışında Ali, Ümmü Gülsüm ve Zeynep adlarında torunları da vardır.

Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’in annesi Hz. Rukiye’dir.

Hz. Hatice'nin (r.a.) lakabı “Tahire”dir.

Cahiliye döneminde çocuklar arasında adaletli davranmak gelenekti.